Spesiaal vir Win270.Geno wrote:Win270.
So jy sê jakkalsjag is skiet en langafstand jag is ook skiet?
Genade, wat beskou jy dan as jag? Pak maar weg daai .270 en kry 'n spies. Loop eerder kaalgat sonder skoene en steek die bok vrek.
I have come to realize that you can only reason with reasonable people, from there on out you need to use a language that, unfortunately, is beneath what we today consider to be civilized.
Volgens Wie? My en jou?Geno wrote:Nee FC. Dis mos oneties. Paar keer al so gehoor hierso!
I have come to realize that you can only reason with reasonable people, from there on out you need to use a language that, unfortunately, is beneath what we today consider to be civilized.
Met die spies natuurlik..Geno wrote:Win270.
Loop eerder kaalgat sonder skoene en steek die bok vrek.
Dankie cobb. Jy het nou my dag wat versuur was met werk en k#k posts op die forum beter gemaak. Jy verdien n bells vannaand!!!Cobus(Cobb) wrote:Met die spies natuurlik..Geno wrote:Win270.
Loop eerder kaalgat sonder skoene en steek die bok vrek.
Boskamper wrote:Baie goeie artikel, nevermind vir wie dit bedoel was, ek dink daar is so paar goedjies om oor te dink, veral vir ver skiet, miskien kan dit die verskil bring tussen (Jagters en Skieters)
Jagters gaan soek die wild en kom naby om te skiet
Skieters gaan soek die koppie en skiet die wild wat hy in die verkyker en scope sien
Jammer by voorbaat
WIN270 en Boskamper, julle klink vir my baie slim en vol selfvertroue. Hier is vir julle 'n breinboelie. Ek bou tans vir my 'n 260AI met 29" loop en 5.5-22x50 teleskoop wat ek gaan gebruik met 'n rangefinder, want jy weet, selfs al plaas ek myself tussen die son en die troppie springbokke daar in die Klipveld naby Ventersdorp, laat hulle my nie toe om nader te BEKRUIP as 400-500m nie. Jy kan jouself maar gelukkig ag as jy 'n nader skoot kry. So my aantrekking na LA jag is suiwer fuksioneel. Dit is tog nie al nie, ek geniet skiet en hoe beter ek kan skiet op 500m, hoe beter begin ek skiet op 200m. Dis mos logies.win270 wrote:Kalmte, manne! Die van julle wat nou die hardste tjank oor die verskil tussen "jag" en "skiet" moet dalk maar nog verder dink oor die hedendaagse wyses waarop diere gedood word en jul afvra of die dier nog enige kans het om weg te kom. Dis maar al waaroor dit eintlik gaan. Moet ook nie verder huil as julle bietjie sit en koud kry terwyl jul sit en wag in die nag nie . . . dis mos lekker om agterna daaroor te praat! Jag was in elk geval nog nooit vir sissies nie!
Jag nou lekker verder . . . ek reken die onderwerp is goed onder julle aandag gebring en dis nie die moeite werd om verder hieroor te grom nie.
Dit gaan afhang van die omstandighede eerder as die metode van jag. Kyk na die volgende twee voorbeelde van 'n langafstand jagter en jou gemiddelde deursnee biltong jagter. Kom onos noem beide vir nou jagters. Na afloop van die scenario kan julle maar self besluit wie het regtig gejag.win270 wrote:Onthou manne, die artikel deur Dr Lucas Potgieter het die inleiding:
"As mense nie bereid is om agter wild aan te loop en dit te bekruip nie, behoort hulle nie jagters genoem te word nie, skryf Lucas Potgieter in sy laaste artikel aan ons."
Bogenoemde stelling gaan nie oor korrekte taalgebruik nie - dit handel oor 'n groter saak nl.
Hoe tree 'n ware jagter op?
En dit is mos nie hoe 'n ware jagter optree nie, of hoe??James Wilson wrote:
......... nie die manne wat dit wel doen, ruimte gun nie.
Magtig dit is nou bitter goed gesê!!Ghillie Man wrote:Dit gaan afhang van die omstandighede eerder as die metode van jag. Kyk na die volgende twee voorbeelde van 'n langafstand jagter en jou gemiddelde deursnee biltong jagter. Kom onos noem beide vir nou jagters. Na afloop van die scenario kan julle maar self besluit wie het regtig gejag.win270 wrote:Onthou manne, die artikel deur Dr Lucas Potgieter het die inleiding:
"As mense nie bereid is om agter wild aan te loop en dit te bekruip nie, behoort hulle nie jagters genoem te word nie, skryf Lucas Potgieter in sy laaste artikel aan ons."
Bogenoemde stelling gaan nie oor korrekte taalgebruik nie - dit handel oor 'n groter saak nl.
Hoe tree 'n ware jagter op?
Jagter A is 'n langafstand jagter in die sin daarvan dat hy met presisie en fyn beplanning skote neem op wild wat vir die gemiddelde biltong jagter buite bereik is. Hier is nie raaiwerk en geluk skote van toepassing nie. Hierdie tipe jagter skiet 500 na 'n 1000 skote onder gesimuleerde jag omstandighede vir een skoot in die jagveld op wild. Hy herlaai sy eie ammunisie met baie fyn noukeurigheid. Sy toerusting is van top standaard want niks minder sal goed genoeg wees nie. Alles van afstandbepalers en verkykers tot weerstasies, ballistiese masjientjies en pasgemaakte gewere wat meer tuis sou lyk in die hande van 'n militere skerpskutter. Hy ken sy geweer en sy eie handladings se trajekte op die punte van sy vingers en het die kuns om wind te lees en te verstaan bemeester. Hy identifiseer sy proodier en ook die spesifieke punt van waaraf die skoot gemaak sal word vooraf. Hy doen sy grondwerk en identifiseer die moontlike rigting waaruit die diere sal kom. Hy maak notas van die terrein en identifiseer moontlike objekte wat 'n rol kan speel soos 'n koppie wat die wind afkeer of 'n kloof wat die wind opwaarts kan dwing en hy oefen daardie scenario aanhoudend totdat hy dit sonder fout kan doen. Eers dan ag hy homself reg vir die jagveld. Dikwels op die dag van die jag moet hy klomp swaar toerusting teen koppies uitdra vir ente waar geen voertuig kan kom nie. En dan moet hy wag vir die skoot. Dikwels in die son en wind doodstil lê en wag. As alles vir hom uitwerk en die weer speel saam soos hy homself voorberei het vir die afgelope weke tot maande vir hierdie spesifieke scenario, daag sy prooidier op en kan hy sy skoot met presisie plaas soos hy so hard voor geoefen en beplan het.
Jagter B is 'n gemiddelde deursnee biltong jagter wat een of twee keer per jaar saam met sy vriende bietjie gaan jag. Hy besit slegs 'n 30-06 met 'n 3-9x40 want dit is al wat enige jagter ooit sal nodig hê, of so het al sy slim maatjies hom vertel. Hy skiet slegs die bruin boksie PMP punte want hulle bring mos die vleis huis toe net soos enige ander van die eksotiese en duur ammunisie. Van punt gewig en spoed en trajekte weet hy nie, want hoekom wil mens jou nou opsaal met sulke onnodighede. Sy geweer skiet 'n A4 papier skoot vir skoot raak op 100m en siende dat 'n bok se blad elkgeval nie kleiner is nie, is dit goed genoeg. Hoekom sal hy nou die bok in die oog wil skiet? Afstand bepalers en sulke volksvreemde goed hoort net by die fancy yanks en geen ware jagter hoort sulke goed te gebruik nie. By aankoms op die plaas stoot hy 'n lappie deur sy geweer om die olie wat hy einde van laas jaar se seisoen ingesit het voor hy die geweer in die kluis weggebere het, te verwyder. Hy skiet gou twee of drie skote en hulle lyk min of meer reg genoeg vir hom. Terug kamp toe en die fles word nader getrek vir 'n lekker kuier saam met die manne. Volgende oggend, nog taamlik olilk van die vorige aand se fles vat, gryp hy sy geweer en die boer gee hom 'n gids en daar gaan hulle veld toe. Loop en jag natuurlik, want dis mos die enigste manier hoe mens waarlik jag. Die olikheid maak dat hy nie regtig veel om hom kyk nie en loop maar net kop onderstebo in die gids se spore. Na 'n paar minute se stap stop die gids skielik en wys na 'n troppie rooibokke in die bos. Daar word so effens nader geskarrel totdat hy 'n oop skoot het en darm een van die bokke se blad kan sien. Afstand word geraai op min of meer 140m so hy gaan maar so rapsie hoog vat vir die onwis. As hy gelukkig is, maak hy 'n doodskoot en kan hy terugkeer kamp toe met 'n bok wat hy te voet gaan jag het en natuurlik moet dit gevier word met die gebruiklike fles of twee.
Jagter A het nie agter sy wild aangeloop volgens oorle Dok se definisie nie, terwyl Jagter B wel het, maar wie was regtig die waarlike jagter tussen hierdie twee? Die hartseer van die saak is dat Jagter A die meeste wind van voor kry deur mede jagters terwyl Jagter B se gedrag as normaal aanvaar word.
Dankie GhillieGhillie Man wrote:Dit gaan afhang van die omstandighede eerder as die metode van jag. Kyk na die volgende twee voorbeelde van 'n langafstand jagter en jou gemiddelde deursnee biltong jagter. Kom onos noem beide vir nou jagters. Na afloop van die scenario kan julle maar self besluit wie het regtig gejag.win270 wrote:Onthou manne, die artikel deur Dr Lucas Potgieter het die inleiding:
"As mense nie bereid is om agter wild aan te loop en dit te bekruip nie, behoort hulle nie jagters genoem te word nie, skryf Lucas Potgieter in sy laaste artikel aan ons."
Bogenoemde stelling gaan nie oor korrekte taalgebruik nie - dit handel oor 'n groter saak nl.
Hoe tree 'n ware jagter op?
Jagter A is 'n langafstand jagter in die sin daarvan dat hy met presisie en fyn beplanning skote neem op wild wat vir die gemiddelde biltong jagter buite bereik is. Hier is nie raaiwerk en geluk skote van toepassing nie. Hierdie tipe jagter skiet 500 na 'n 1000 skote onder gesimuleerde jag omstandighede vir een skoot in die jagveld op wild. Hy herlaai sy eie ammunisie met baie fyn noukeurigheid. Sy toerusting is van top standaard want niks minder sal goed genoeg wees nie. Alles van afstandbepalers en verkykers tot weerstasies, ballistiese masjientjies en pasgemaakte gewere wat meer tuis sou lyk in die hande van 'n militere skerpskutter. Hy ken sy geweer en sy eie handladings se trajekte op die punte van sy vingers en het die kuns om wind te lees en te verstaan bemeester. Hy identifiseer sy proodier en ook die spesifieke punt van waaraf die skoot gemaak sal word vooraf. Hy doen sy grondwerk en identifiseer die moontlike rigting waaruit die diere sal kom. Hy maak notas van die terrein en identifiseer moontlike objekte wat 'n rol kan speel soos 'n koppie wat die wind afkeer of 'n kloof wat die wind opwaarts kan dwing en hy oefen daardie scenario aanhoudend totdat hy dit sonder fout kan doen. Eers dan ag hy homself reg vir die jagveld. Dikwels op die dag van die jag moet hy klomp swaar toerusting teen koppies uitdra vir ente waar geen voertuig kan kom nie. En dan moet hy wag vir die skoot. Dikwels in die son en wind doodstil lê en wag. As alles vir hom uitwerk en die weer speel saam soos hy homself voorberei het vir die afgelope weke tot maande vir hierdie spesifieke scenario, daag sy prooidier op en kan hy sy skoot met presisie plaas soos hy so hard voor geoefen en beplan het.
Jagter B is 'n gemiddelde deursnee biltong jagter wat een of twee keer per jaar saam met sy vriende bietjie gaan jag. Hy besit slegs 'n 30-06 met 'n 3-9x40 want dit is al wat enige jagter ooit sal nodig hê, of so het al sy slim maatjies hom vertel. Hy skiet slegs die bruin boksie PMP punte want hulle bring mos die vleis huis toe net soos enige ander van die eksotiese en duur ammunisie. Van punt gewig en spoed en trajekte weet hy nie, want hoekom wil mens jou nou opsaal met sulke onnodighede. Sy geweer skiet 'n A4 papier skoot vir skoot raak op 100m en siende dat 'n bok se blad elkgeval nie kleiner is nie, is dit goed genoeg. Hoekom sal hy nou die bok in die oog wil skiet? Afstand bepalers en sulke volksvreemde goed hoort net by die fancy yanks en geen ware jagter hoort sulke goed te gebruik nie. By aankoms op die plaas stoot hy 'n lappie deur sy geweer om die olie wat hy einde van laas jaar se seisoen ingesit het voor hy die geweer in die kluis weggebere het, te verwyder. Hy skiet gou twee of drie skote en hulle lyk min of meer reg genoeg vir hom. Terug kamp toe en die fles word nader getrek vir 'n lekker kuier saam met die manne. Volgende oggend, nog taamlik olilk van die vorige aand se fles vat, gryp hy sy geweer en die boer gee hom 'n gids en daar gaan hulle veld toe. Loop en jag natuurlik, want dis mos die enigste manier hoe mens waarlik jag. Die olikheid maak dat hy nie regtig veel om hom kyk nie en loop maar net kop onderstebo in die gids se spore. Na 'n paar minute se stap stop die gids skielik en wys na 'n troppie rooibokke in die bos. Daar word so effens nader geskarrel totdat hy 'n oop skoot het en darm een van die bokke se blad kan sien. Afstand word geraai op min of meer 140m so hy gaan maar so rapsie hoog vat vir die onwis. As hy gelukkig is, maak hy 'n doodskoot en kan hy terugkeer kamp toe met 'n bok wat hy te voet gaan jag het en natuurlik moet dit gevier word met die gebruiklike fles of twee.
Jagter A het nie agter sy wild aangeloop volgens oorle Dok se definisie nie, terwyl Jagter B wel het, maar wie was regtig die waarlike jagter tussen hierdie twee? Die hartseer van die saak is dat Jagter A die meeste wind van voor kry deur mede jagters terwyl Jagter B se gedrag as normaal aanvaar word.
Hunter C is a fair-chase walk & stalk (fcw&S) hunter. He loves the challenge of getting as close as possible to his quarry thereby testing his fitness, his ability to walk quietly, his ability to stalk close to an animal or herd of animals often requiring crawling or leopard crawling, his ability to read the lay of the land and use it to his advantage, his knowledge of the animals and their habits. He finds long, slow walks more enjoyable and more physically demanding than rides on the back of a vehicle, or sitting in a hide or sitting on top of a mountain all day. He prides himself on the times he gets so close that he can hear the animal as it moves through the bush. It enriches the whole experience for him. His shots are generally taken at relatively close range at anything between 10m and 180m depending on the terrain and which weapon he is hunting with. His 30-06 topped with 3-9 scope perfectly adequate for his requirements out to 180m. He is perfectly competent with his weapon out to 250m and uses good quality factory ammunition although most of his fcw&s buddies reload their own ammo. He only takes long shots (+-180m) on certain farms in the Karoo, Kalahari or other areas and he has astonished many people who did not believe it was possible to get closer than 300m of those animals in those areas. There may be a few farms where it is impossible to get closer than 300m but he avoids those as he is more interested in the hunting challenge and not the shooting one. On average, his shots are probably taken at around 60m to 100m except when hunting with his bow when he has to get within 35m of the animals and the challenge is much much greater. He always uses his rangefinder when hunting with his bow to avoid misjudging distance and almost always uses it on his rifle hunts too although when aiming for the centre of the vital triangle his calibre/bullet combo allows him take shots up to 150m without worrying about holdover on impala size animals. Nevertheless his knows his bullet drop chart out to 250m just in case he has to take a shot at that distance (perhaps to dispatch a wounded animal). He knows how to gut his animal - like all hunters should - and is not afraid to get his hands dirty. He is no more likely to be a heavy drinker than any other category of hunter or shooter be it A, B, C or Z.Ghillie Man wrote: Jagter A is 'n langafstand jagter in die sin daarvan dat hy met presisie en fyn beplanning skote neem op wild wat vir die gemiddelde biltong jagter buite bereik is. Hier is nie raaiwerk en geluk skote van toepassing nie. Hierdie tipe jagter skiet 500 na 'n 1000 skote onder gesimuleerde jag omstandighede vir een skoot in die jagveld op wild. Hy herlaai sy eie ammunisie met baie fyn noukeurigheid. Sy toerusting is van top standaard want niks minder sal goed genoeg wees nie. Alles van afstandbepalers en verkykers tot weerstasies, ballistiese masjientjies en pasgemaakte gewere wat meer tuis sou lyk in die hande van 'n militere skerpskutter. Hy ken sy geweer en sy eie handladings se trajekte op die punte van sy vingers en het die kuns om wind te lees en te verstaan bemeester. Hy identifiseer sy proodier en ook die spesifieke punt van waaraf die skoot gemaak sal word vooraf. Hy doen sy grondwerk en identifiseer die moontlike rigting waaruit die diere sal kom. Hy maak notas van die terrein en identifiseer moontlike objekte wat 'n rol kan speel soos 'n koppie wat die wind afkeer of 'n kloof wat die wind opwaarts kan dwing en hy oefen daardie scenario aanhoudend totdat hy dit sonder fout kan doen. Eers dan ag hy homself reg vir die jagveld. Dikwels op die dag van die jag moet hy klomp swaar toerusting teen koppies uitdra vir ente waar geen voertuig kan kom nie. En dan moet hy wag vir die skoot. Dikwels in die son en wind doodstil lê en wag. As alles vir hom uitwerk en die weer speel saam soos hy homself voorberei het vir die afgelope weke tot maande vir hierdie spesifieke scenario, daag sy prooidier op en kan hy sy skoot met presisie plaas soos hy so hard voor geoefen en beplan het.
Jagter B is 'n gemiddelde deursnee biltong jagter wat een of twee keer per jaar saam met sy vriende bietjie gaan jag. Hy besit slegs 'n 30-06 met 'n 3-9x40 want dit is al wat enige jagter ooit sal nodig hê, of so het al sy slim maatjies hom vertel. Hy skiet slegs die bruin boksie PMP punte want hulle bring mos die vleis huis toe net soos enige ander van die eksotiese en duur ammunisie. Van punt gewig en spoed en trajekte weet hy nie, want hoekom wil mens jou nou opsaal met sulke onnodighede. Sy geweer skiet 'n A4 papier skoot vir skoot raak op 100m en siende dat 'n bok se blad elkgeval nie kleiner is nie, is dit goed genoeg. Hoekom sal hy nou die bok in die oog wil skiet? Afstand bepalers en sulke volksvreemde goed hoort net by die fancy yanks en geen ware jagter hoort sulke goed te gebruik nie. By aankoms op die plaas stoot hy 'n lappie deur sy geweer om die olie wat hy einde van laas jaar se seisoen ingesit het voor hy die geweer in die kluis weggebere het, te verwyder. Hy skiet gou twee of drie skote en hulle lyk min of meer reg genoeg vir hom. Terug kamp toe en die fles word nader getrek vir 'n lekker kuier saam met die manne. Volgende oggend, nog taamlik olilk van die vorige aand se fles vat, gryp hy sy geweer en die boer gee hom 'n gids en daar gaan hulle veld toe. Loop en jag natuurlik, want dis mos die enigste manier hoe mens waarlik jag. Die olikheid maak dat hy nie regtig veel om hom kyk nie en loop maar net kop onderstebo in die gids se spore. Na 'n paar minute se stap stop die gids skielik en wys na 'n troppie rooibokke in die bos. Daar word so effens nader geskarrel totdat hy 'n oop skoot het en darm een van die bokke se blad kan sien. Afstand word geraai op min of meer 140m so hy gaan maar so rapsie hoog vat vir die onwis. As hy gelukkig is, maak hy 'n doodskoot en kan hy terugkeer kamp toe met 'n bok wat hy te voet gaan jag het en natuurlik moet dit gevier word met die gebruiklike fles of twee.
Pasop vir hierdie bye-nes.....James Wilson wrote:Dan is die persoon wat voorsit by n drinkplek met die regte kaliber met n geweer en lading wat hy baie goed ken, die jagter wat die minste risiko's neem om die bok te kwes. Minste risiko om die bok so vinnig as moontlik te dood = mees eties en dus is hy die enigste ware jager, want hy het aan die bok eerste gedink en nie aan homself nie.
